به گزارش خبرنگار تسنیم، بیش از هفت ماه از هدف قرار گرفتن مدرسه شجره طیبه میناب توسط بمب‌های آمریکایی گذشته است. در این مدت چه دانش آموزان و معلمان بازمانده مدرسه و چه خانواده‌هایی که عزیزانشان آن روز به شهادت رسیدند دچار مشکلات روحی و جسمی جدی شدند!
بچه‌هایی که نیاز جدی به انجام جلسات تراپی و روانشناسی دارند تا معلمانی که تعدادی از دانش آموزان خود را آن روز از دست دادند و ایثارگرانه ماندند تا از بقیه بچه‌ها مراقبت کنند. که شاید اگر نبود مسئولیت پذیری آن 9 معلمی که اکنون زنده هستند، تعداد شهدا می‌توانست بیشتر از این باشد که هست.
آنها آن روز به طمع گرفتن امتیاز یا منافع خود زیر انفجار وحشتناک مدرسه در کنار بچه‌ها نماندند، عشق و ایثار آنها بود که نگذاشت زودتر خارج شوند و به همین دلیل بعضا دچار جراحاتی هم شدند و از جراحت مهم‌تر، اتفاق تلخ از دست دادن دانش آموزانشان روح آنها را دچار مشکلاتی کرده است.
یکی از این معلمان می‌گوید: بارها به بنیاد شهید میناب مراجعه کردیم و در این هفت ماه مدارکی هم به آنها دادیم تا پرونده برایمان تشکیل شود اما هنوز که هنوز هست فقط با وعده و وعید تشکیل کمیسیون پزشکی مواجه می‌شویم.
وی ادامه می‌دهد: کمیسیونی که تا پیش از تکمیل پرونده خانواده شهدا، به این بهانه معطل شده بود و حالا که موضوع آنها حل شده، همچنان خبری از کمیسیون پزشیکی نیست که نیست.
این معلم می‌افزاید: از مسئولان آموزش پروزش به ما قول دادند تا از نیروی آزاد به نیروی حق‌التدریس، تبدیل وضعیت‌مان بدهند اما نکته اینجاست که در این صورت حضور ما در مدرسه شجره طیبه منتفی خواهد بود، زیرا این مدرسه دولتی نیست اما دل کندن از این بچه‌ها و مدرسه برای ما خیلی سخت است.
وی می‌گوید: الان که ما راویان بازمانده آن اتفاق شوم هستیم، ای کاش با این خواسته ما موافقت شود تا در همین مدرسه، نیروی آموزش و پرورش باشیم.
انتهای پیام/
