به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، نشست خبری مشترک همکاری «سروشپلاس» با «شبکه کودک سیما» پیرامون برنامه نوآورانه «دلیران» با حضور جمعی از مدیران رسانه و سازندگان این مجموعه برگزار شد.
این رویداد، گامی مهم در راستای تحول رسانهای و ایجاد تعامل واقعی با نسل جدید مخاطبان به شمار میرود.
تلویزیون از برودکست سنتی به سوی تعامل صددرصدی گام برمیدارد
محمدصادق باطنی، رئیس مرکز کودک و نوجوان سیما، به عنوان آغازگر نشست، با تأکید بر اینکه با نسلی مواجهیم که با فرهنگ «کامنت، وایرال و فوروارد» رشد کرده است، گفت: تلویزیون از ابتدا رسانهای یکسویه و مبتنی بر مخابرات (برودکست) بود که در آن کنداکتور چیده میشد و مخاطب نقشی در تصمیمگیری نداشت. اما امروز برای زنده نگه داشتن رسانه، باید به سمت تعامل رفت؛ چنانکه برای نخستین بار در مسابقه “کهکشان” از تکنولوژی مشارکت مستقیم بیننده بهره بردیم.
وی با اشاره به پیشینه 20 ساله داستانهای تعاملی در جهان و تجربههای مشابه در نتفلیکس افزود: پس از آزمایشهای موفقیتآمیز جمعسپارانه با نوجوانان در سینما، تصمیم به ساخت محصولات تعاملی گرفتیم. مستند مسابقه «دلیران» که فصل دوم آن به سرانجام رسیده، نمونهای بارز از این رویکرد است که اینک در 9 قسمت پخششده، اثبات کرده مخاطبان میتوانند نیمی از روند اتفاقات برنامه را به دست بگیرند. همکاری با سروشپلاس نیز این مسیر دوسویه را بیش از پیش تقویت کرده است.
استقبال چشمگیر مخاطبان در بستر سروشپلاس
در ادامه، امین شریفی، مدیرعامل سروشپلاس، با ارائه آمار و ارقام مربوط به بازدیدها و تعامل کاربران با برنامهی «دلیران» از طریق این پیامرسان، این همکاری را تجربهای بسیار موفق و حکایتگر استقبال گرم مخاطبان ارزیابی کرد.
«دلیران»؛ فرصتی برای انتخابگری، عقلانیت و زیست مستقل کودکان
محمدحسین بخشیزاده، مدیر شبکه کودک، مستند مسابقه را یکی از قالبهای مغفولمانده برای گروه سنی کودک دانست و اظهار داشت: مجموعه دلیران، کودکان را در اقلیمهای گوناگون و به دور از خانواده، در چالشهای سخت کوه و دریا قرار میدهد. این چالشها اگرچه در ظاهر دشوارند، اما بازخوردهای فوقالعادهای به همراه داشته است.
وی مخاطب هدف این برنامه را کودکان 9 تا 12 ساله عنوان کرد و افزود: دلیران به بچهها میآموزد که انتخابهایشان را بر پایه منطق، عقلانیت و مشورت استوار کنند. در فصل جدید، مفهوم انتخابگری به شکلی عینی به مخاطب منتقل شده تا او در کنار تماشا، عملاً درگیر روند تصمیمگیری شود.
ایدهای برخاسته از دل چالشهای بقا و غلبه بر ترس
در بخش دیگر نشست، مصطفی رضوانی، تهیهکننده مجموعه دلیران، با اشاره به ریشههای شکلگیری این ایده از سال 1400 و اجرای برنامههای پایلوت «ژنرال» بیان کرد: شبکه کودک دغدغه ساخت مستندی با محوریت آموزشهای امدادی، نجات و بقا در طبیعت را داشت. ما تلاش کردیم چالشها را به گونهای طراحی کنیم که کودکان نهتنها مهارتهای بقا را بیاموزند، بلکه در مواجهه با ترسهای خود، در معرض انتخابهای واقعی و سرنوشتساز قرار گیرند.
تهیهکننده مجموعه «دلیران» در ادامه تشریح ابعاد این پروژه، بر دو محور «محتوا» و «فناوری» تأکید کرد و گفت: در کنار ساختار تعاملی، ما به دنبال نمایش شکوه اقلیمها و جاذبههای ایران بودیم. در همین راستا، مفهوم محتوایی “یاریگری” را به تاروپود برنامه اضافه کردیم؛ ارزشی که ریشهای دیرینه در سنت و فرهنگ ما دارد و حالا در قالب کار جمعی به کودکان آموزش داده میشود.
رضوانی در مورد سختیهای فرمی این برنامه افزود: این تجربه برای ما هم ارزشمند بود و هم چالشبرانگیز؛ چرا که برای تحقق حق انتخاب مخاطب، ناچار شدیم سکانسهای متعددی را به صورت جایگزین ضبط کنیم. در واقع، انتخابی که بچهها در لحظه انجام میدهند، ماحصل ضبط چندین روایت است که حالا در سرویسهای آنلاین قابل مشاهده است. «دلیران» تنها یک مسابقه نیست، بلکه یک تور تصویری جذاب از ایران است؛ جایی که دوربین ما به نقاطی سفر کرده که تاکنون در هیچ قاب تصویری دیده نشدهاند.
ماراتنی با سناریوهای لحظهای
مجید رستگار، کارگردان فصل دوم «دلیران»، با توصیف فضای تولید این برنامه به عنوان یکی از نفسگیرترین تجربیات حرفهایاش، گفت: ما با یک “کامیون محتوا” روبرو بودیم! فقط 5 ماه درگیر سناریونویسی بودیم و هر قسمت 15 صفحه فیلمنامه داشت.
اما چالش اصلی وقتی شروع شد که عنصر تعامل به کار اضافه شد؛ ما باید در لحظه و بدون داشتن سناریویِ از پیش تعیینشده برای همه احتمالات، فکر میکردیم و تصمیم میگرفتیم.
رستگار در ادامه با اشاره به ماهیت مستندگونهی کار که مجالی برای اشتباه نمیگذارد، افزود: در کار مستند، ما فقط یک فرصت برای تصویربرداری داریم؛ این یعنی فشارِ کار دوچندان بود. به نقاطی رفتیم که تا به حال تجربهاش را نکرده بودیم.
انتهای پیام/
