خبرگزاری تسنیم، حجت الاسلام رفیعی پژوهشگر دینی: حدود 200 سال است که حاکِمان شیطانی غرب برای سلطه بر کشورها و پیشبرد اهداف شوم خود، از غربگرایان همان کشورها استفاده میکنند تا با مقاومت ملّتها در برابر اشغال کشورشان روبرو نشوند.
آنها برای رسیدن به هدفشان باید فرهنگ و استقلال کشورها را از بین ببرند و بهترین راه برای این کار، از بین بردن منبع فرهنگ و استقلال طلبی در میان ملّتهاست که در کشورهای اسلامی، این منبع همان دین اسلام است که ولایت کافران بر مؤمنان را نمیپذیرد. لِذا پیروان حاکمیّت اسلام و استقلال کشورها باید از سر راه برداشته شوند.
اوّلین اقدام بزرگ آنان در کشور ما حدود 175 سال پیش با کشتن امیر کبیر بود که فردی متدیّن و استقلال طلب بود و با کشتن رهبر فرقهی بابیّت، ضربهی بزرگی به نفوذ فرهنگی انگلیس زده بود. سپس میرزا آقا خان نوری جاسوس سفارت انگلیس که در برکناری و کشتن امیر کبیر دست داشت، جانشین او شد و در معاهده پاریس، هرات را به انگلیس بخشید و افغانستان رسماً از ایران جدا شد. چند سال بعد هم با بیکفایتی دولتمردان قاجار، اوّلین قحطی بزرگ ایران در 155 سال قبل واقع شد که 3 میلیون نفر جان خود را از دست دادند.
دوّمین اقدام بزرگ آنان در ماجرای مشروطیّت در 120 سال پیش بود که از اختلاف میان مشروطه خواهان استفاده کرده و سَران مشروعه خواهان مانند شیخ فضل اللّه نوری و آیت اللّه بهبهانی، و سَران ملّیگرایان مذهبی مانند ستارخان و سردار اسعد بختیاری و دیگران را کشته و هر دو گروه را از صحنه بیرون کردند و خودشان اختیار کشور را در دست گرفتند و چند سال بعد در جنگ جهانی اول، ارزاق مردم ایران را به سربازان انگلیس داده و باعث دوّمین قحطی بزرگ ایران در 110 سال قبل شدند که 8 میلیون نفر جان خود را از دست دادند.
سپس با دستور انگلیس، کودتای اسفند 1299 را برای به قدرت رساندن رضاخان و تضعیف بیشتر قاجار انجام داده و مقدّمات تغییر سلطنت را فراهم کردند و در سال 1304 رضاخان بیسواد را که سابقاً مسئول اصطبل سفارت هلند بود، بر تخت پادشاهی نشاندند تا خواستههای آنها را برآورده کند.
رضا خان نیز به شکرانه این حمایت، نفت ایران را به مدّت 60 سال به انگلیس واگذار کرد و بخشهای مهمّی در مرزهای کشور را بدستور انگلیس به همسایگان بخشید و کارهای گستردهای را برای تغییر فرهنگ و دینزدایی از کشور انجام داد، مانند تغییر لباس مردان، ممنوعیّت حجاب برای زنان، زمینهسازی برای غارت آثار باستانی ایران به بهانه اکتشاف توسّط غربیها، و ایجاد مدارس به سبک جدید برای پرورش دانشمندان آینده ایران با وابستگی به علوم غرب و بیگانگی آنها با پیشرفتهای علمی دانشمندان پر افتخار گذشته کشورمان که بیشتر کتابهایشان را به زبان عربی نوشتهاند.
در پایان نیز ارتش نوین او که 20 سال برای ساختن آن هزینه کرد و فقط برای سرکوب مردم کارآیی داشت، نتوانست حتّی دو روز در برابر بیگانگان ایستادگی کند و انگلیس با یک نامه، او را از کشور بیرون کرد و مملکت 4 سال تحت اشغال متّفقین بود و سوّمین قحطی بزرگ ایران واقع شد که 4 میلیون نفر جان خود را از دست دادند.
پس شکست مشروطیّت، قحطی دوباره در کشور، تضعیف حکومت قاجار و کودتا برای پادشاهی رضا خان، محصول عملکرد غربگرایان بود.
سوّمین اقدام بزرگ آنان در نهضت ملّی شدن صنعت نفت در 85 سال پیش بود که با رهبری آیت اللّه کاشانی و دکتر مصدّق به پیروزی رسید، در حالی که مردم ایران پس از گذشت 40 سال از اکتشاف نفت هنوز از هیزم استفاده میکردند.
امّا آنها دوباره از اختلاف میان مذهبیها و ملّیگرایان استفاده کرده و پس از بدنام کردن آیت اللّه کاشانی و خانهنشینی او توانستند با حمایت آمریکا و انگلیس، کودتای 28 مرداد 1332 را اجرا کرده و مصدّق را نیز برکنار کنند و شاه فراری را دوباره به قدرت بازگردانده و اختیار کشور را 25 سال دیگر به آمریکا و انگلیس بسپارند که جدایی بحرین از ایران به دستور انگلیس، و پرداخت حقوق 60 هزار مستشار آمریکایی از خزانه ایران از نتایج آن بود.
حاصل 37 سال حکومت محمّدرضا شاه با دولتها و رجال سیاسی غربگرای وی نیز علاوه بر عدم استقلال و آزادی و حفظ تمامیّت ارضی کشور، محرومیّت 90 درصد مردم از آب لولهکشی و برق و گاز و تحصیل و بهداشت و درمان و خودرو و جادّه بود، در حالی که کشور روزانه 6 میلیون بشکه نفت میفروخت و تحریم هم نبود.
پس کودتای 28 مرداد و بازگرداندن شاه، ایجاد ساواک، تصویب قانون کاپیتولاسیون، جدایی بحرین از ایران و محرومیّت 90 درصد مردم از امکانات کشور نیز محصول عملکرد غربگرایان بود.
در ابتدای انقلاب اسلامی نیز جریان غربگرا تمام تلاش خود را برای کودتا و بازگرداندن شاه به کار بست و تا 18 ماه پس از انقلاب، سربرگ ادارات هنوز شاهنشاهی بود، لِذا امام راحل که در قم ساکن بود، به تهران آمد و تهدید کرد که اگر اوضاع تا یک هفته دیگر تغییر نکند، این مطلب را با مردم در میان خواهد گذاشت.
آنها در جریان نوشتن قانون اساسی نیز با اصل ولایت فقیه مشکل داشتند و تا میتوانستند، سعی کردند که اختیارات ولیّ فقیه را محدود کنند. فرماندهی نیروهای مسلّح نیز بعد از خیانت بنیصدر – که از نفوذیهای همین جریان بود – به رهبری واگذار شد.
بسیاری از آنها نیز با استفاده از فرصت جنگ 8 ساله که نیروهای انقلابی در جبهه جهاد بودند، وارد عرصه فرهنگ شده و آن را قبضه کردند و هنرمندانی را که در دوران طاغوت، نقش جوانمردان را بازی میکردند و میتوانستند برای ارتقای روحیّه جوانمردی و میهندوستی و اعتلای فرهنگ کشور مفید باشند، خانه نشین کرده و از کسانی حمایت کردند که امروز بسیاری از آنها از مخالفان نظام هستند و هنگام حمله دشمنان به کشور، حتّی حاضر نیستند از کشورشان حمایت کرده و اقدام متجاوزان را محکوم کنند.
همچنان که با سیاستهای غلط فرهنگی، سبک زندگی غربی را در جامعه رواج دادند که امروز اثر آن را در تغییر ارزشها، پوشش مردم، ازدواج و فرزندآوری میبینیم.
پس از جنگ، در دوران سازندگی نیز که نیروهای انقلابی بدنبال رفع محرومیّتها و بالا بردن توان نظامی کشور برای مقابله با دشمن بودند، آنها توانستند بر شریانهای اقتصادی کشور مسلّط بشوند و ثروت ملّی را به نام خصوصیسازی و بانک خصوصی تصاحب کنند.
در عرصه اجتماعی نیز با ایجاد فتنههایی مانند فتنه سال 88 به بهانه تقلّب در انتخابات که هرگز نتوانستند اثبات کنند، بزرگترین شکاف و دو دستگی را در جامعه به وجود آوردند و از دشمنان این ملّت خواستند که بدترین تحریمها را علیه کشور وضع کند تا مردم تحت فشار قرار گرفته و از رأی خود به رقیب آنها پشیمان شوند.
سپس به بهانه رفع تحریمها، 12 سال کشور را معطّل مذاکرات و برجام کرده و تحریمها را 2 برابر و تورّم را 10 برابر کردند و امتیازهای نقد را داده و وعدههای نسیه گرفتند که هرگز عملی نشد، و با بیاعتنایی به سفر رئیس جمهور چین به کشورمان که پیشنهاد داده بود تمام مشکلات اقتصاد ایران را حلّ کند مشروط به اینکه مسئولان ایرانی از غربیها فاصله بگیرند و به شرق اعتنا کنند، نشان دادند که هدف آنان حلّ مشکلات نیست بلکه تسلیم مردم ایران در برابر غرب است.
در عرصه نظامی نیز با استدلال کردن به عصر گفتگوها، تمام تلاش خود را برای خلع سلاح کشور در برابر غرب، و همچنین تحریک جامعه علیه تصمیم رهبری برای حمایت از جبهه مقاومت در منطقه انجام دادند و امروز پس از سقوط سوریه و حمله دشمن به کشورمان، درستی و حکمت تصمیمات رهبر شهیدمان برای همگان روشن کرده است.
این جریان بارها تلاش کرد که با تغییر قانون اساسی و حذف اصل ولایت فقیه که بزرگترین مانع دیکتاتوری و اشغال کشور است، شرایط را برای کودتا و بازگرداندن یک دیکتاتور مورد حمایت غرب فراهم کند و امروز که از کودتا ناامید شده و مردم با حضور در میدان، نقشه آنان را ناکام گذاشتهاند، تمام تلاش خود را برای نابسامانی اقتصادی و آزار مردم به کار بستهاند تا مردم را به نظام بدبین کرده و دوباره زمینه را برای حمله نظامی دشمن فراهم کنند.
آنها به دروغ، رهبر شهید و نیروهای انقلابی را مقصّر نابسامانیها جلوه میدهند، امّا مردم ایران شاهدند که رهبر انقلاب با استفاده از پاکترین و فداکارترین جوانان این کشور که همیشه خودشان را بدهکار مردم و کشور میدانند و آرزویی جز شهادت ندارند، توانست به وظایف قانونی خود در عرصه سیاسی و نظامی عمل کند، مانند: حفظ استقلال کشور، حفظ آزادی بیان، حفظ جمهوری و رأی اکثریّت مردم، حفظ اسلام به عنوان دین رسمی کشور، حفظ امنیّت کشور و حفظ تمامیّت ارضی ایران.
امّا در عرصه اقتصاد و فرهنگ نتوانست برنامه خود را عملی کند، زیرا بر اساس قانون اساسی، رهبری اجازه ندارد بهطور مستقیم در اقتصاد و فرهنگ ورود کند و وظیفه ایشان، تهیّه و ابلاغ سیاستهای کلّی است و اجرای آن بر عهده دولت است و بسیاری از دولتها نمیتوانند و یا نمیخواهند این سیاستها را کامل اجرا کنند.
مردم نیز فهمیدهاند که مشکلات کشور، ناشی از اعتنا نکردن مسئولان به رهنمودهای رهبری است و اگر محکم پشت رهبر خود ایستادگی کنند، مسئولان جرأت نمیکنند با او مخالفت کرده و سالها وقت مردم و امکانات کشور را با طرحهای بیهوده تلف کنند و با گروگان گرفتن اقتصاد و مشکلات کشور، ملّت را وادار به تسلیم در برابر غرب کنند.
به راستی که امام راحل با آگاهی از تاریخ چند صد ساله اخیر کشور فرمود:
«پشتیبان ولایت فقیه باشید تا به مملکت شما آسیبی نرسد».
لازم به ذکر است برای تحقق اصلاحات بنیادین در حوزههای فرهنگ و اقتصاد، ضروری است قانونگذاران با بازنگری در قوانین و ارتقای ظرفیتهای قانونی، اختیارات اجرایی لازم را در اختیار رهبری قرار دهند؛ در غیر این صورت، بدون فراهمسازی بسترهای قانونی و ساختاری، حتی با وجود اراده برای اصلاحات، حصول نتایج ملموس در این عرصهها با دشواریهای جدی مواجه خواهد بود.
انتهایپیام/
