به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، مراسم جشن میلاد حضرت ثامن الحجج امام علیبن موسی الرضا(ع) با عنوان «حماسه ایران امام رضا(ع)» در تالار وحدت آغاز شد.
در این مراسم که با حضور اصحاب فرهنگ و هنر برگزار شد، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به سخنرانی میپردازد.
این مراسم با توجه به شهادت رهبر انقلاب اسلامی، در حالوهوایی متفاوت با دیگر جشنهای میلاد حضرت رضا(ع) برگزار میشود.
در ابتدای این مراسم فرشید فلاح لالهزاری مدیرعامل بنیاد فرهنگی و هنری امام رضا علیه السلام به ارایه گزارشی از فعالیتهای این بنیاد پرداخت. سپس کلیپی از زیست و فعالیتهای فرهنگی، دینی و انقلابی رهبر شهید در مشهد پخش شد.
بعد از این خوراکیان آن خادم فرهنگ رضوی و مدیر موزه ملی ملک به بیان خاطراتی از حضرت امام خامنهای پرداخت.
خوراکیان: رهبر شهید، حضرت رضا (ع) را اندیشمندی جهانی میدانست
مدیر موزه ملی ملک و خادم آستان قدس رضوی با اشاره به دیدگاههای رهبر شهید انقلاب درباره حضرت امام رضا (ع) و کارکردهای فرهنگی حرم مطهر، خاطراتی ناگفته را روایت کرد.
خوراکیان با بیان اینکه رهبر شهید، حضرت رضا (ع) را صرفاً «منحصر به شیعیان» نمیدانست، گفت: «ایشان معتقد بودند حضرت رضا (ع) به عنوان یک اندیشمند جهانی، برای تمام دنیا حرفی برای گفتن دارد.» وی افزود: از نگاه ایشان، آستان قدس رضوی برای معرفی این امام همام به جهان، باید از موضوعاتی سخن بگوید که جنبه جهانی دارد؛ از جمله محیط زیست و حقوق حیوانات که در معارف رضوی به آنها پرداخته شده است تا از این زاویه بتوان شخصیت علمی حضرت را به دنیا معرفی کرد.
خوراکیان در ادامه به خاطرهایی از غبارروبی حرم اشاره کرد و گفت: یکبار رهبر شهید پس از غبارروبی، درباره جوانانی که ظاهرشان با جوانان متدینِ مرسوم تفاوت داشت، با تأکید بر اهمیت آنان ابراز امیدواری کرد که «ترجمه دعاها به زبانِ قابل فهم» تهیه شود و در اختیار افراد قرار گیرد. به گفته خوراکیان، ایشان تأکید داشت: «لازم نیست ترجمه حتماً زیر عبارت عربی باشد؛ در صفحه مقابل قرار گیرد تا افراد به زبان فارسی با حضرت حرف بزنند. این ترجمه باید این وظیفه را انجام دهد.» همانجا نیز آقای دکتر حداد عادل نیز در آنجا بودند که گفت من زیارت امین الله را انجام می دهم.
خوراکیان نقل کرد: «آقا یکبار مناجاتی را در سحر در حرم امام رضا گوش داده بودند. معتقد بودند این مناجات در دستگاه موسیقی مشخصی است و بهتر است مناجاتهای حرم نیز در همین دستگاه خوانده شود.»
خوراکیان در بخش دیگری از صحبتهای خود گفت: رهبر شهید بر این باور بود که «حرم تنها جایی است که میتواند پاسخگوی نیازهای فرهنگی مردم و پاسخ به شبهات باشد» و تأکید میکرد که شبهات جمعآوری و پاسخ آنها باید در متن برنامه های حرم داده شود.
مدیر موزه ملی ملک در پایان به نگاه فرامذهبی رهبر شهید اشاره کرد و گفت: ایشان میفرمودند برخی گمان میکنند اهل سنت با اهل بیت (ع) ارتباط ندارند که اشتباه است و امام رضا علیه السلام برای همه مسلمانان است. من خودم در سفری به مراکش دیدم که مردم به نوادگان امام حسن (ع) ارادت میورزند و برای آنها بارگاه ساخته اند.
مسجد جامعی وزیر اسبق فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز در سخنانی به بیان صحبت های خود درباره تمدن و فرهنگ ایران اسلامی در نسبت با امام رضا پرداخت.این چهره فرهنگی ضمن بیان اینکه فرهنگ و کتاب و علم در تاریخ و تمدن ایران اسلامی نقش بسزایی دارد به جایگاه مهم امام رضا علیه السلام در این زمینه ها پرداخت.
وی گفت: ایران واقعاً کشور عجیبی است و اگر اینگونه باقی مانده و از خود دفاع می کند به برکت حضرت امام رضا علیه السلام است.
سپس حسام الدین سراج بروی سن آمد و گفت: نمیدانم در کجای تاریخ ایستادیم اما میدانم زیر سایه بزرگی هستیم که تمام عیوب را می پوشاند. سراج بعد از این به خواندن قسمتهایی از قطعه مستوره با شعری از عبدالجبار کاکایی پرداخت که قبل از جنگ اخیر سروده شده و بتازگی ضبط شده است. این قطعه درباره وطن است.
بعد از این مجید مجیدی کارگردان سینمای ایران به بیان خاطرات خود از پشت صحنه «رضای رضوان» خصوصاً کفشداریها گفت.
او در ابتدا با یاد و نام رهبر شهید انقلاب و کودکان میناب و رزمندگان عزیز کشور که پای لانچر ها ایستادند تا از وطن دفاع کنند به تأثیر عمیق رفتارهای ساده اما مخلصانه زائران و خادمان حرم امام رضا (ع) گفت: «یکی از معلمانی که در اردوی مدرسه ای به حرم مشرف شده بود، خودش کفشهای بچه ها را به کفشداری میداد و حتی آنها را تمیز میکرد. همین کار ساده، چنان ارتباط معنوی میان معلم و دانشآموزان برقرار کرد که آن بچه ها جزو شاگردان ممتاز مدرسه شدند.»
مجیدی در ادامه به خاطره خادمی اشاره کرد که تمام باغش را درخت انگور کاشته بود و آرزو داشت: «محصول بدهد تا برای زائران امام رضا (ع) ببرم.»
کارگردان «محمد رسول الله» سپس از کفشداری گفت که با شوقی وصف ناپذیر آرزو میکرد: «کاش یکی از آن کفشها، کفش امام زمان (عج) باشد.» مجیدی تأکید کرد: «کفش یکی از ساده ترین چیزهاست، اما همین کفشها برای امام رضا (ع) بها پیدا میکنند. آن خادم میگفت: همه زندگی من این است که غبار آن کفشها را پاک کنم. لحظه شماری میکنم برای زمستان تا گرد کفش های کشاورزان را بگیرم و در کفنم بگذارند.»
مجیدی در پایان به خاطره زنی اشاره کرد که چراغ قدیمی وقفی خود را به حرم آورده بود. مسئول حرم به او گفته بود نیازی نیست، چون سیستم روشنایی برقی شده است. اما او چراغ را کنار سقاخانه روشن کرد. چند لحظه بعد، برق رفت؛ در حالی که روشنایی چراغ قدیمی هنوز در حرم میدرخشید. مجیدی افزود: « آن خادم گفت من آنجا حس شرمساری کردم و دیدم امام رضا (ع) نذر آن زن را قبول کرده است.»
وی همچنین از تعجب و حیرت فیلمبردار فیلم محمد رسولالله از رفتار صمیمانه و مهر ورزانه مردم با هم در حرم امام رضا گفت. به گفته مجیدی استراوو گفته بود که کلیساها و اماکن مذهبی فراوانی رفته است اما تا به حال چنین فضا و احساسی تجربه نکرده است.
سپس مصطفی راغب قطعاتی را برای وطن و امام رضا اجرا کرد. در بخش بعدی این برنامه سهیل محمودی شاعر شعر دوست دارم «نگات کنم تو هم منو صدا کنی» این شعر را خواند و از شکل گیری این قطعه ماندگار گفت که دوست داشته است مانند مردم عادی و با زبان ساده برای امام رضا شعر بخواند. او همینطور ابیاتی را برای وطن خواند.
در قسمت پایانی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به سخنرانی پرداخت و با اشاره به ارادت ویژهٔ رهبر شهید به امام رضا (ع) گفت: محبت به امام رضا در میان همهٔ مسلمانان وجود دارد، اما نوع مناسبات رهبر شهید با ایشان شکلی دیگر بود؛ عشق و دلدادگی عمیق، نه از روی اغراق، که توصیفی واقعی از ایشان است.
وزیر افزود: رهبر شهید بارها فرمودند «شیرینترین لحظات عمرم وقتی است که به آستان قدس مشرف میشوم». ایشان تأکید داشتند که حرم امام رضا برایشان برکت بزرگی است و خود را خادم آن آستان میدانستند. یکی از سخنرانیهای اصلیشان سخنرانی نوروزی در حرم مطهر بود و بارها به آنجا سفر کردند؛ حتی برای دیدن ضریح پنجمی که استاد فرشچیان ساخته بود، حضور یافتند.
وزیر در ادامه به ریشه های این عشق اشاره کرد و گفت: نخستین نقطهٔ این دلدادگی را پدر شهید در جان او نشاند. پدرشان که تبریزی و عاشق امام رضا بود، در سفربه مشهد گفت: اینجا زمینگیر شد. ولی تبریز با اینکه رونق زیادی دارد، مشهد را به تبریز ترجیح دادند.
رهبر شهید نقل میکردند که پدرشان در مسجد گوهرشاد بیست دقیقه پس از اذان نماز میخواندند. فرمودند: «شبی با پدرم به حرم رفتم، دیدم چندین بار زیارت جامعه میخوانند؛ من هم آن را حفظ شدم.»
وی اضافه کرد: رهبر شهید دو برادر به نام رضا داشتند که در کودکی از دنیا رفت؛ همین نام نیز شهد عشقی بود که پدر در جان ایشان دمید.
وزیر سپس به کرامات رضوی اشاره کرد و گفت که دیدن این کرامات از عوامل دیگری بود که باعث عشق رهبر شهید به امام رضا شود. رهبر شهید تعریف میکردند در مسجد صدیقیها، پیرمرد نابینایی مؤذن بود که کربلایی عاجز صدایش میزدند. دخترش دست او را میگرفت و به مسجد میآورد. سالها بعد، دختر بزرگ شد و روزی جوانی به او توهین کرد. دل آن مرد نابینا شکست، از مسجد بیرون آمد و به امام رضا عرض کرد: «مرا شفا بده.» رهبر شهید که آن موقع سیزده ساله بودند، این صحنه را دیدند و فرمودند: «آن مرد شفا گرفت و بعد آمد پیش پدرم در مسجد و پدرم گفت: من را میبینی؟ گفت: بله.» وزیر تأکید کرد: این تجربههای شخصی و مواجههٔ بیواسطه با کرامات، ارتباطی ناب با امام رضا ساخته بود.
نکتهٔ سوم، شناخت معرفتی رهبر شهید از امام رضا (ع) بود. وزیر ادامه داد: ایشان در امامشناسی مطالعات عمیقی داشتند. همه امامان نور واحدند، اما هرکدام ویژگیهایی منحصربهفرد دارند. امام رضا از سه جهت متفاوت است: اول، دوران ایشان نقطهٔ عبور مکتب اهلبیت از سکون اجباری و حصر حکومتی به جریان پیشرو بود. دوم، مبارزهای دائم و خستگیناپذیر از خود نشان دادند. سوم، امام رضا ولی نعمت ایرانیان اند؛ چه از جهت مادی، چه معنوی و چه فکری.
وزیر در پایان گفت: این روزها که ایران در برابر دشمنان ایستاده، این پیوند عمیق هرگز فراموش نخواهد شد.
انتهای پیام/
