به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، در روزهایی که کشور درگیر جنگ تحمیلی سوم بود، صدا و سیما تلاش کرد آنتن خود را خالی نگذارد. تلویزیون نه فقط در حوزه اطلاعرسانی و پوشش خبر، بلکه در برنامهسازی، پخش سریال و حتی بخش نمایش نیز فعال بود و به اعتقاد بسیاری از مخاطبان، در این مقطع «سنگ تمام گذاشت».
پوشش خبری لحظهبهلحظه تحولات، حضور میدانی خبرنگاران و همچنین تداوم پخش برنامههای ترکیبی و نمایشی باعث شد مخاطبان در روزهایی که بیشتر در خانه بودند، همچنان با تلویزیون همراه بمانند. در کنار اینها، سریالها و برنامههای سرگرمکننده نیز از آنتن حذف نشدند و همین موضوع باعث شد تلویزیون در مقایسه با برخی دورههای بحرانی گذشته، عملکردی نسبتاً مطلوب از خود نشان دهد.
در سوی دیگر، شبکه نمایشخانگی نیز تلاشهایی برای حفظ جریان پخش داشت، اما این تلاشها آنگونه که انتظار میرفت پررنگ نبود. برخی پلتفرمها در این روزها برنامههایی را روی آنتن داشتند، اما حجم تولید و انتشار محتوا چندان قابل توجه به نظر نمیرسید؛ آن هم در شرایطی که بهطور طبیعی در زمان جنگ، مردم بیشتر در خانه میمانند و نیاز به سرگرمی و محتوای نمایشی افزایش پیدا میکند.
با این حال، در میان همین فعالیتهای محدود هم حاشیههایی دیده شد. برای مثال سریال «بدنام» بیش از آنکه به عنوان یک اثر نمایشی مورد توجه قرار گیرد، با تبلیغات عجیب و غریب و فضاسازیهای بحثبرانگیز شناخته شد؛ تبلیغاتی که برای بسیاری از مخاطبان سؤالبرانگیز بود و حتی برخی آن را تلاشی برای ایجاد دعوا و حاشیه تعبیر کردند. نکته قابل توجه این بود که مسیر دور زدن قانون و جنجالآفرینی در تبلیغات، حتی در روزهای جنگ نیز متوقف نشد.
از سوی دیگر، برخی پلتفرمهای دیگر هم آنطور که باید و شاید وارد میدان نشدند. این در حالی است که بررسیها نشان میدهد در همین مدت، بخشی از مخاطبان حتی بین دو پلتفرم مختلف جابهجا میشدند تا بتوانند برنامهها و سریالهای مورد علاقه خود را دنبال کنند. محدودیتهای اینترنتی نیز باعث شد برخی از کاربرانی که پیش از این به شکل غیرمجاز محتوای نمایش خانگی را دنبال میکردند، ناچار به خرید اشتراک شوند. با این حال، به نظر میرسد این افزایش مخاطب آنطور که باید با تقویت تولید و انتشار محتوا پاسخ داده نشد.
آمار برنامههای در حال انتشار نیز گویای همین وضعیت است. در دو هفته پایانی سال 1404 تنها چهار برنامه در حال انتشار بود. این عدد در هفته اول به 9 برنامه رسید، در هفته دوم به 12 برنامه افزایش یافت و از هفته سوم به بعد به 13 برنامه رسید. در این میان فیلمنت با 6 برنامه (یکی مشترک با فیلیمو)، فیلیمو با 4 برنامه (یکی مشترک با فیلمنت)، نماوا با 3 برنامه (دو برنامه مشترک با روبیکا)، شیدا با یک برنامه و روبیکا با دو برنامه (مشترک با نماوا) در چرخه انتشار قرار داشتند.
در مجموع 13 برنامه در 16 باکس انتشار عرضه میشد؛ هرچند برخی برنامهها مانند «دلربا» و «چهرهشو» هفتهای دو قسمت منتشر میکردند و اگر این موضوع را در نظر بگیریم، تعداد برنامههای فعال در هفته به حدود 11 عنوان میرسد.
در چنین شرایطی، برخی با طعنه میگویند انگار «ساترا تعطیل است»؛ کنایهای به وضعیت نظارت و ساماندهی در این حوزه. با این حال، آنچه بیش از همه به چشم میآید این است که در روزهایی که مردم بیش از همیشه به محتوا و سرگرمی نیاز داشتند، تلویزیون تلاش کرد میدان را خالی نگذارد؛ اما شبکه نمایش خانگی هنوز تا رسیدن به سطحی از همراهی که انتظار میرود فاصله دارد.
حالا که عزای عمومی به پایان رسیده، به نظر میرسد هرچه زودتر این کمکاریها جبران شود، بهتر خواهد بود.
انتهای پیام/
