با چند راهکار ساده، «حق السکوت دیجیتال» را به سرگرمیهای واقعی تبدیل کنید:
ـ ماموریت بده، نه دستور: به جای «برو بازی کن»؛ به جای این جمله بگو: «تا من این تماس رو تموم کنم میتونی این ۶ لگو رو تبدیل به برج کنی؟»
ـ زمان را برایش قابل دیدن کن: به جای «۵ دقیقه صبر کن» بگو: «وقتی ساعت شنی یا تایمر تموم شد، میام پیشت.»
ـ کودک را وارد کار خودت کن: مثلا قاشقها را بچیند، جورابها را جفت کند، سبزی شسته شده را جدا کند یا با دستمال سطح امنی را پاک کند.
ـ دو انتخاب پیش رویش بگذار نه یک گوشی: «پازل میخوای یا برچسب؟» انتخاب محدود، کودک را در تصمیم شریک میکند.



















































































































































































































































































































































































































































































































