به گزارش خبرگزاری مهر، حامد میر خبرنگار پاکستانی امروز دوشنبه ۲۷ آوریل یادداشتی در روزنامه مشهور جنگ منتشر کرد با عنوان «مسئله اصلی ایران چیست؟» نوشته است.
در این یادداشت آمده است؛
او با لحنی فرعونی تهدید میکند. میگوید اگر ایران با آمریکا به توافق نرسد، ایران را نابود و ویران خواهد کرد. رهبری ایران حاضر نیست هیچیک از تهدیدهای رئیسجمهور آمریکا را جدی بگیرد. ایرانیها نه از مردن میترسند و نه از شکست. موضع ایران این است که ابتدا محاصره تنگه هرمز را بردارید، سپس با شما گفتوگو خواهیم کرد و اگر محاصره برداشته نشود، ما برای جنگ آمادهایم.
پاکستان بسیار تلاش کرد تا یا ایران یا آمریکا در موضع خود انعطاف نشان دهند و هر دو طرف در دور دوم مذاکرات رودررو بنشینند، اما ایران بدون پایان دادن به محاصره دریایی، از نشستن با آمریکاییها خودداری کرد و سفر هیئت آمریکایی به پاکستان به تعویق افتاد. آمریکاییها متعجباند که چرا ایران آماده است با یک ابرقدرت درگیر شود.
شب گذشته یک خبرنگار آمریکایی از یک خبرنگار ایرانی پرسید: «مشکل شما چیست؟» خبرنگار ایرانی با لبخند پاسخ داد: «مشکل ما اقبال است.» این پاسخ بالاتر از فهم خبرنگار آمریکایی بود. او پرسید: «این اقبال کیست؟» خبرنگار ایرانی گفت: «اقبال شاعر ملی پاکستان است.» خبرنگار آمریکایی با تعجب پرسید: «آیا اقبال شما را از گفتوگو با هیئت آمریکایی منع کرده؟ وقتی دو هفته پیش در اسلامآباد با آمریکا مذاکره کردید، اقبال کجا بود؟»
خبرنگار ایرانی بهجای پاسخ دادن، گوشی تلفنش را به دست گرفت و به او توجهی نکرد. خبرنگار آمریکایی شروع به تحقیق درباره این شاعر ملی به نام اقبال کرد. به او گفته شد که این شاعر در پاکستان با نام علامه محمد اقبال و در ایران با نام اقبال لاهوری شناخته میشود.
مدتی بعد این خبرنگار آمریکایی که به دنبال اقبال بود، به من رسید. به او گفتم در گوگل جستوجو کند و «محمد اقبال» را تایپ کند تا همه جزئیات را بیابد. او لپتاپش را باز کرد و نشان داد که قبلاً درباره اقبال جستوجوی زیادی کرده، اما نمیفهمد چگونه کسی که در سال ۱۹۳۸ درگذشته، باعث شده ایرانیها در سال ۲۰۲۶ آماده جنگ با آمریکا باشند.
به او گفتم فعلا هیئت آمریکایی به پاکستان نمیآید؛ وقتی آمد، رابطه اقبال و ایران را توضیح میدهم. اما او گفت دیگر برایش آمدن یا نیامدن هیئت مهم نیست و میخواهد درباره رابطه ایران و اقبال مطلبی بنویسد. اصرار کرد که برایش توضیح بدهم.
به او گفتم چند روز پیش در لاهور، به مناسبت سالگرد اقبال، اجتماع بزرگی برگزار شد. مهمان ویژه این مراسم، سرکنسول ایران در لاهور، مهران موحدفر، بود. وقتی برای سخنرانی دعوت شد، صدها نفر در سالن الحمرا به احترام او ایستادند و چند دقیقه کف زدند. او گفت که اقبال به ایرانیها چنان شجاعت و انگیزهای داده که ما توانستیم آمریکا را شکست دهیم.
خبرنگار پرسید چه کسی او را دعوت کرده بود. گفتم ذوالفقار چیمه، یک افسر بازنشسته، نویسنده و از علاقهمندان بزرگ اقبال. همچنین افراد مختلفی از جمله دانشگاهیان و مقامات در آن مراسم حضور داشتند.
وقتی خبرنگار پرسید چرا یک دیپلمات ایرانی دعوت شده، پاسخ دادم: شاید تو علامه محمد اقبال را نمیشناسی، همانطور که ترامپ و جیدی ونس هم شاید نشناسند، اما علی خامنهای سالها پیش کتابی درباره اقبال نوشته است و شعر اقبال نقش مهمی در انقلاب ایران داشته است.
او دیگر پاسخی نداشت. در پایان از من پرسید از چه کسی درباره اقبال بیشتر بپرسد. نام مشاهد حسین را بردم که او هم در مراسمی گفته بود پیروزی ایران، پیروزی اندیشه اقبال است.
در نهایت خبرنگار پرسید اگر اقبال قهرمان مشترک ایرانیها و پاکستانیهاست، پاکستان چگونه میتواند میانجی بیطرف باشد؟ من برای خلاص شدن گفتم: اقبال قهرمان مردم عادی است، نه نخبگانی که از مرگ میترسند.
اقبال در فارسی گفته است:
«ما سوی الله را مسلمان بنده نیست
پیش فرعونی سرش افکنده نیست»
و در شعر دیگری به اردو گفته است:
«شهادت، مقصود مؤمن است
نه مال غنیمت نه کشورگشایی»
ترامپ باید لحن فرعونی را کنار بگذارد و تهدیدها را متوقف کند. چه ایرانی و چه پاکستانی، اطاعت از کسانی که با چنین لحنی سخن میگویند برای مسلمانان واقعی دشوار است. حتی پاپ لئو نیز از موضع ایران حمایت کرده است.
مشکل اصلی ایرانیها این است که تحت تأثیر اندیشه اقبالاند؛ و اندیشه اقبال یعنی قیام در برابر ظلم و استبداد. همانگونه که گفته شده است:
«قتل حسین در حقیقت مرگ یزید است»
یزید حتی در پیروزی نیز بازنده است.
